و من خطبة له (علیه‌السلام) تسمی القاصعة و هی تتضمن ذم إبلیس لعنه اللّه، علی استکباره و ترکه السجود لآدم (علیه‌السلام)، و أنه أول من أظهر العصبیة و تبع الحمیة، و تحذیر الناس من سلوک طریقته.
وَ احْذَرُوا مَا نَزَلَ بِالْأُمَمِ قَبْلَکمْ مِنَ الْمَثُلَاتِ بِسُوءِ الْأَفْعَالِ وَ ذَمِیمِ الْأَعْمَالِ فَتَذَکرُوا فِی الْخَیرِ وَ الشَّرِّ أَحْوَالَهُمْ وَ احْذَرُوا أَنْ تَکونُوا أَمْثَالَهُمْ فَإِذَا تَفَکرْتُمْ فِی تَفَاوُتِ حَالَیهِمْ فَالْزَمُوا کلَّ أَمْرٍ لَزِمَتِ الْعِزَّةُ بِهِ شَأْنَهُمْ وَ زَاحَتِ الْأَعْدَاءُ لَهُ عَنْهُمْ وَ مُدَّتِ الْعَافِیةُ بِهِ عَلَیهِمْ وَ انْقَادَتِ النِّعْمَةُ لَهُ مَعَهُمْ وَ وَصَلَتِ الْکرَامَةُ عَلَیهِ حَبْلَهُمْ مِنَ الِاجْتِنَابِ لِلْفُرْقَةِ وَ اللُّزُومِ لِلْأُلْفَةِ وَ التَّحَاضِّ عَلَیهَا وَ التَّوَاصِی بِهَا وَ اجْتَنِبُوا کلَّ أَمْرٍ کسَرَ فِقْرَتَهُمْ وَ أَوْهَنَ مُنَّتَهُمْ مِنْ تَضَاغُنِ الْقُلُوبِ وَ تَشَاحُنِ الصُّدُورِ وَ تَدَابُرِ النُّفُوسِ وَ تَخَاذُلِ الْأَیدِی
از خطبه‌های آن گرامی است  «این خطبه معروف به قاصعه است و در باره شیطان (لعنة اللَّه علیه) و کبر او و سجده نکردنش بر آدم (علیه السلام) و این که او اول کسی است که تعصب را آشکار کرد و از خودخواهی پیروی کرد می‌باشد و نیز در آن مردم را از رفتن به راه شیطان برحذر می‌دارد».
و بترسید از آنچه بر امتهای پیشین وارد شد از کیفرهایی که دیدند و رفتارهای ناشایسته که انجام دادند. پس کارهای خوب و بد آنها را یادآوری کنید و پرهیز نمایید از این که شما هم مثل آنان شوید و هرگاه حالات متفاوت آنها را مطالعه کردید پس هر کاری را که به سبب آن عزّت یافتند انتخاب نمایید و هر چه را که دشمنان را از آنان دور ساخت و سلامت ماندند و نعمت و خوشی را برایشان فراوان نمود برگزینید و چیزی که به خاطر آن، نعمت در اختیارشان گذاشته شد و بر اساس آن، کرامت و بزرگ‌منشی به ریسمان وجودشان پیوست. و آن عوامل عبارت بودند از اجتناب نمودن از پراکندگی و جدایی و همراهی با الفت و انس نسبت به یکدیگر و تشویق مردم به آن، و سفارش همدیگر در رعایت آن. و بپرهیزید از هر چه که ستون فقرات آنها را شکست و نیرویشان را ضعیف کرد. از قبیل: کینه توزی و دشمنی در سینه‌ها و پشت کردن افراد به یکدیگر و یاری نکردن همدیگر(نهج، ص۸۷۹، خ۲۳۴).