شاخص بومی برای سنجش اعتماد مردم به حکومت در ایران

اعتماد زیربنای روابط انسانی و تعاملات نهادی است. اعتماد یک حالت روانی در نظر گرفته‌می‌شود که شامل تمایل به پذیرش آسیب احتمالی بر اساس انتظارات مثبت در مورد نیات یا رفتار‌های دیگری است بدون اینکه نظارت یا کنترلی بر دیگری وجود داشته‌باشد. بی‌اعتمادی سال‌ها به‌عنوان یک سازه مستقل نادیده گرفته می‌شد و در نتیجه اصطلاحاتی مانند اعتماد کم، اعتماد نداشتن و بی‌اعتمادی از هم متمایز نمی‌شدند و عموماً اعتماد نداشتن معادل بی‌اعتمادی در نظر گرفته می‌شد. این درحالی‌است‌که اعتماد و بی‌اعتمادی دو طیف جداگانه دارند که هر یک می‌تواند از زیاد تا کم، متغیر باشد.

مرکز افکار سنجی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی در این زمینه شاخص بومی را تهیه کرده است. برای دانلود این شاخص بومی سنجش اعتماد مردم به حکومت اینجا کلیک نمایید.