و من کتاب له (علیهالسلام) إلی عماله علی الخراج
فَأَنْصِفُوا النَّاسَ مِنْ أَنْفُسِکمْ وَ اصْبِرُوا لِحَوَائِجِهِمْ فَإِنَّکمْ خُزَّانُ الرَّعِیةِ وَ وُکلَاءُ الْأُمَّةِ وَ سُفَرَاءُ الْأَئِمَّةِ وَ لَا تُحْشِمُوا أَحَداً عَنْ حَاجَتِهِ وَ لَا تَحْبِسُوهُ عَنْ طَلِبَتِهِ وَ لَا تَبِیعُنَّ لِلنَّاسِ فِی الْخَرَاجِ کسْوَةَ شِتَاءٍ وَ لَا صَیفٍ وَ لَا دَابَّةً یعْتَمِلُونَ عَلَیهَا وَ لَا عَبْداً
از نامههای آن گرامی است به مأمورین گرفتن مالیات
بنابراین از ناحیه خود با مردم از روی انصاف برخورد کنید و برای برآوردن حوائج ایشان شکیبا باشید چرا که شما خزانهداران رعیت و وکیلان و سفیران امامانید، پس حاجت کسی را روا نکرده نگذارید و آنچه را که طالب است منعش و همین طور چهارپایانی که با آنها کار میکنند و بردهای را که در اختیار دارند (نهج، ص ۱۰۷۹-۱۰۸۱، ن ۵۱).
